arguir

ar.guir
ɐrˈɡwir
verbo transitivo
1.
επιχειρηματολογώ
respondeu, arguindo de maneira convincente
απάντησε, επιχειρηματολογώντας με πειστικό τρόπο
2.
κατηγορώ [de, για]
arguir (alguém) de traição
κατηγορώ (κάποιον) για προδοσία
foi arguido do crime de homicídio
DIREITO κατηγορήθηκε για το έγκλημα της ανθρωποκτονίας
ANAGRAMAS
Porto Editora – arguir no Dicionário infopédia de Português - Grego [em linha]. Porto: Porto Editora. [consult. 2022-01-23 02:43:22]. Disponível em

OUTROS EXEMPLOS DE USO

Os seguintes exemplos foram recolhidos da Base Terminológica da União Europeia (IATE) e não representam a opinião dos editores da infopedia.pt.
UNIÃO EUROPEIA
arguir, perante o Tribunal de Justiça a inaplicabilidade desse regulamento
επικαλείται στο Δικαστήριο το ανεφάρμοστο του κανονισμού αυτού
UNIÃO EUROPEIA, DIREITO
arguir a incompetência de um tribunal
δεν αναγνωρίζω τη δικαιοδοσία δικαστηρίου
direito à audiência do arguido
δικαίωμα ακροάσεως