conciliar

con.ci.li.ar
kõsiˈljar
verbo transitivo
2.
συμβιβάζω
consegue conciliar duas ocupações totalmente diferentes
καταφέρνει να συμβιβάζει δύο εντελώς διαφορετικές απασχολήσεις
esforça-se por conciliar estilos variados
προσπαθεί να συμβιβάζει διαφορετικά ύφη
3.
συμφιλιώνω
conciliar duas pessoas
συμφιλιώνω δύο άτομα
4.
συνδυάζω, συνταιριάζω
líder que concilia a determinação com o poder de adaptação
αρχηγός που συνδυάζει αποφασιστικότητα και ευελιξία
romance que concilia a ficção com a realidade
μυθιστόρημα που συνδυάζει φαντασία και πραγματικότητα
5.
επιφέρω, επισύρω
feitio que concilia a inveja
χαρακτήρας που επισύρει το φθόνο
conciliar o sono
αποκοιμάμαι
Porto Editora – conciliar no Dicionário infopédia de Português - Grego [em linha]. Porto: Porto Editora. [consult. 2022-01-19 15:01:16]. Disponível em

OUTROS EXEMPLOS DE USO

Os seguintes exemplos foram recolhidos da Base Terminológica da União Europeia (IATE) e não representam a opinião dos editores da infopedia.pt.
DIREITO
o Instituto procura conciliar as partes
το Γραφείο καλεί τους διαδίκους σε συμβιβασμό