disputar

dis.pu.tar
diʃpuˈtar
verbo transitivo
1.
διεκδικώ
disputar favores
διεκδικώ χάρες
disputar o poder
διεκδικώ την εξουσία
disputar um lugar no governo
διεκδικώ μια θέση στην κυβέρνηση
disputou o controlo da bola
διεκδίκησε τον έλεγχο της μπάλας
os atletas que disputam o primeiro lugar
οι αθλητές που διεκδικούν την πρώτη θέση
2.
συμμετέχω [σε], παίρνω μέρος [σε]
disputar uma corrida
συμμετέχω σε μια κούρσα
disputar uma prova de ciclismo
παίρνω μέρος σε αγώνα ποδηλασίας
disputar um campeonato de xadrez
συμμετέχω σε πρωτάθλημα σκακιού
3.
διεξάγω
a equipa que disputou o desafio em casa
η ομάδα που διεξήγαγε το παιχνίδι στην έδρα της
verbo intransitivo
φιλονικώ, διαπληκτίζομαι, μαλώνω
embirro com pessoas que disputam por tudo e por nada
αντιπαθώ τους ανθρώπους που φιλονικούν για το τίποτα
Porto Editora – disputar no Dicionário infopédia de Português - Grego [em linha]. Porto: Porto Editora. [consult. 2022-01-25 21:08:27]. Disponível em

OUTROS EXEMPLOS DE USO

Os seguintes exemplos foram recolhidos da Base Terminológica da União Europeia (IATE) e não representam a opinião dos editores da infopedia.pt.
DIREITO
convenção para a solução das disputas internacionais
συνθήκη για την επίλυση διεθνών διαφορών
EDUCAÇÃO E COMUNICAÇÃO
resolução da contenção do acesso / resolução da disputa de acesso
επίλυση διαμάχης προσπέλασης, επίλυση διαμάχης πρόσβασης
EMPREGO E TRABALHO
piquete de solidariedade durante disputas industriais
πικετοφορία συμπαραστάσεως
VER +