enlouquecer

en.lou.que.cer
ẽlo(w)kəˈser
verbo transitivo
1.
τρελαίνω, παλαβώνω, λωλαίνω
os desgostos enlouqueceram-na
οι καημοί την τρέλαναν
2.
τρελαίνω, παλαβώνω
as diabruras desse miúdo ainda me enlouquecem!
οι ζαβολιές αυτού του παιδιού θα με παλαβώσουν!
verbo intransitivo
τρελαίνομαι, παλαβώνω, λωλαίνομαι
julgava que ia enlouquecer
νόμιζε πως θα τρελαινόταν
Porto Editora – enlouquecer no Dicionário infopédia de Português - Grego [em linha]. Porto: Porto Editora. [consult. 2021-11-29 23:25:05]. Disponível em