irromper

ir.rom.per
iʀõˈper
verbo intransitivo
2.
ξεπετάγομαι [de, από]
lágrimas irromperam-lhe dos olhos
δάκρυα ξεπετάχτηκαν από τα μάτια της
3.
ξεσπάω [em, σε]
irromper num pranto
ξεσπάω σε κλάμα
o público irrompeu numa ovação
το κοινό ξέσπασε σε χειροκροτήματα
Porto Editora – irromper no Dicionário infopédia de Português - Grego [em linha]. Porto: Porto Editora. [consult. 2021-11-29 08:55:18]. Disponível em