ofuscar

o.fus.car
ɔfuʃˈkar
verbo transitivo
1.
θαμπώνω, εκθαμβώνω
beleza que ofusca
ομορφιά που θαμπώνει
os faróis ofuscaram-lhe a vista
τα φανάρια θάμπωσαν την όρασή του
2.
figurado θολώνω
a raiva ofuscava-lhe o discernimento
η οργή θόλωνε την κρίση του
3.
figurado επισκιάζω
as suas aptidões ofuscavam as dos colegas
τα προσόντα του επισκίαζαν εκείνα των συναδέλφων του
ANAGRAMAS
Porto Editora – ofuscar no Dicionário infopédia de Português - Grego [em linha]. Porto: Porto Editora. [consult. 2021-12-02 06:46:05]. Disponível em