- Língua portuguesa
- Bilingues
- Verbos
Portugueses
re.ful.gir 
ʀəfuɫˈʒir
ʀəfuɫˈʒir
favoritos
verbo intransitivo
1.
αστραποβολώ, αστράφτω, λάμπω
as estrelas refulgiam no firmamento
τα αστέρια αστραποβολούσαν στο στερέωμα
um dente de ouro refulgia na sua boca
ένα χρυσό δόντι άστραφτε στο στόμα του
2.
αστραποβολώ, αστράφτω, λάμπω, χρυσίζω
com os raios do sol, o metal refulgia
με τις ακτίνες του ήλιου, το μέταλλο χρύσιζε
Partilhar
Como referenciar 
refulgir – no Dicionário infopédia de Português - Grego [em linha]. Porto Editora. Disponível em https://www.infopedia.ptdicionarios/portugues-grego/refulgir [visualizado em 2026-06-07 15:47:01].
