rumar

ru.mar
ʀuˈmar
verbo intransitivo
1.
NÁUTICA πορεύομαι [a/para, προς], βάζω πλώρη [a/para, προς/για], κατευθύνομαι [a/para, προς/σε]
deu ordem para rumarem para sul
έδωσε διαταγή να πορευτούν προς νότο
o navio rumou ao porto
το πλοίο κατευθύνθηκε προς το λιμάνι
rumaram a um abrigadouro
έβαλαν πλώρη για μια απανεμιά
2.
πορεύομαι [a/para, προς], κατευθύνομαι [a/para, προς/σε]
o avião rumou para sul
το αεροπλάνο πορεύτηκε προς νότο
rumámos à cidade mais próxima
κατευθυνθήκαμε στην πιο κοντινή πόλη
3.
οδηγούμαι [a, σε/προς]
rumar à desgraça
οδηγούμαι στην καταστροφή
rumar a novos horizontes
οδηγούμαι προς νέους ορίζοντες
verbo transitivo
NÁUTICA δίνω πορεία [σε]
era ele que estava a rumar o navio
αυτός έδινε πορεία στο πλοίο
SINÓNIMOS
VER +
ANAGRAMAS
Porto Editora – rumar no Dicionário infopédia de Português - Grego [em linha]. Porto: Porto Editora. [consult. 2022-01-21 08:13:02]. Disponível em

OUTROS EXEMPLOS DE USO

Os seguintes exemplos foram recolhidos da Base Terminológica da União Europeia (IATE) e não representam a opinião dos editores da infopedia.pt.
CIÊNCIAS
sensor de rumo
αισθητήρας πορείας
CIÊNCIAS, INDÚSTRIA
direção e sentido do vento / rumo do vento
διεύθυνση ανέμου
CIÊNCIAS, TRANSPORTES
linha de rumo / loxodromia
λοξοδρομία
rumo magnético
μαγνητική πορεία
VER +