- Língua portuguesa
- Bilingues
- Verbos
Portugueses
su.pli.ci.ar 
supliˈsjar
supliˈsjar
favoritos
verbo transitivo
1.
βασανίζω
o Santo Ofício costumava supliciar os acusados de heresia
η Ιερά Εξέταση συνήθιζε να βασανίζει όσους κατηγορούνταν ως αιρετικοί
2.
εκτελώ
anunciaram o dia em que o condenado seria supliciado
ανακοίνωσαν την ημέρα που θα εκτελούταν ο κατάδικος
Partilhar
Como referenciar 
supliciar – no Dicionário infopédia de Português - Grego [em linha]. Porto Editora. Disponível em https://www.infopedia.ptdicionarios/portugues-grego/supliciar [visualizado em 2026-06-08 04:14:42].
