volante

vo.lan.te
vuˈlɐ̃t(ə)
adjetivo de 2 géneros
1.
ιπτάμενος
disco volante
ιπτάμενος δίσκος
2.
κινητός
escada volante
κινητή σκάλα
nome masculino
1.
τιμόνι neutro , βολάν neutro
seguras no volante só com uma mão?
κρατάς το τιμόνι μόνο με το ένα χέρι;
um ás do volante
ένας άσος του τιμονιού
2.
φτερό neutro
o volante do badminton
το φτερό της αντιπτέρισης
3.
σφόνδυλος, σπόνδυλος
o volante de um maquinismo
ο σφόνδυλος ενός μηχανισμού
4.
οδηγός 2 géneros
acha-se um bom volante
θεωρεί τον εαυτό του καλό οδηγό
folha volante
φέι-βολάν
ir ao volante
είμαι στο τιμόνι, οδηγώ
Porto Editora – volante no Dicionário infopédia de Português - Grego [em linha]. Porto: Porto Editora. [consult. 2021-12-02 19:59:13]. Disponível em

OUTROS EXEMPLOS DE USO

Os seguintes exemplos foram recolhidos da Base Terminológica da União Europeia (IATE) e não representam a opinião dos editores da infopedia.pt.
AGRICULTURA, SILVICULTURA E PESCA
vau móvel / vau volante de escotilha
ζυγό στομίου κύτους, μεσοδόκη
ATIVIDADE POLÍTICA, INDÚSTRIA
simulador de alvo volante
εξομοιωτής ιπτάμενου στόχου
CIÊNCIAS
microfone volante
φορητό μικρόφωνο
VER +