calar

ca.lar
kɐˈlar
verbo intransitivo
zwijgen, de mond houden;
verstommen, niets zeggen;
niets in te brengen hebben;
doordringen, penetreren
verbo transitivo
neerhalen, strijken;
tot zwijgen brengen;
verzwijgen;
(vrucht) aansnijden;
(bajonet) vellen;
aan de grond doen lopen, in de grond vastzetten;
op de geëigende plek zetten;
MILITAR demonteren
cala-te boca!
hou je mond!
quem cala consente
wie zwijgt, stemt toe
calar-se
verbo pronominal
zwijgen
ANAGRAMAS
Porto Editora – calar no Dicionário infopédia de Português - Neerlandês [em linha]. Porto: Porto Editora. [consult. 2022-01-29 05:44:27]. Disponível em

OUTROS EXEMPLOS DE USO

Os seguintes exemplos foram recolhidos da Base Terminológica da União Europeia (IATE) e não representam a opinião dos editores da infopedia.pt.
AGRICULTURA, SILVICULTURA E PESCA
covoeiro / navio de calar covos
kubbenvisser, korvenvisser, vaartuig dat korven en kubben uitzet
cabo de alar / cabo de calamento / cala
vislijn van de zegen
calo da lavoura / fundo do rego
ploegzool
AGRICULTURA, SILVICULTURA E PESCA, INDÚSTRIA
calo de lavoura
harde ondergrond, verharde ondergrond
CIÊNCIAS, GEOGRAFIA
angra / cala / calheta / pequena enseada
inham, kreek
VER +