faltar

fal.tar
faɫˈtar
verbo intransitivo
mankeren, ontbreken, er niet zijn;
nalaten te voldoen aan, niet nakomen;
niet te hulp schieten;
niet aanwezig zijn, wegblijven;
niet voorradig zijn, op zijn;
ontbreken (kracht, sterkte)
faltar a
verzuimen
faltar ao compromisso
geen woord houden
faltar à palavra
zijn woord niet nakomen, houden
ontbreken, nodig zijn om vol te maken;
(in uitdrukkingen van tijd)
faltam dez para as cinco
het is 10 minuten voor vijf
faltam apenas dois dias para o fim de semana
er zijn nog maar twee dagen voor het weekeinde
faltar pouco para
bijna klaar zijn, bijna vol zijn, bijna compleet zijn
op het punt staan
faltar ao respeito a
oneerbiedig zijn jegens
não falta quem diga
er zijn er die dat zeggen
Porto Editora – faltar no Dicionário infopédia de Português - Neerlandês [em linha]. Porto: Porto Editora. [consult. 2022-01-18 09:37:28]. Disponível em

OUTROS EXEMPLOS DE USO

Os seguintes exemplos foram recolhidos da Base Terminológica da União Europeia (IATE) e não representam a opinião dos editores da infopedia.pt.
ATIVIDADE POLÍTICA
falta grave
ernstige nalatigheid
falta de liberdade de deslocação
afwezigheid van bewegingsvrijheid
ATIVIDADE POLÍTICA, QUESTÕES SOCIAIS, EMPREGO E TRABALHO
faltas por doença com remuneração
ziekteverlof met behoud van bezoldiging
ATIVIDADE POLÍTICA, UNIÃO EUROPEIA, QUESTÕES SOCIAIS, EMPREGO E TRABALHO
ausência por doença / falta por doença / licença por doença
ziekteverlof
VER +