surgir

sur.gir
surˈʒir
verbo intransitivo
verschijnen, komen aanvaren, aanleggen;
naar boven komen, tevoorschijn komen;
zich verheffen, opkomen;
opduiken, plotseling verschijnen
fazer surgir
voortbrengen
Porto Editora – surgir no Dicionário infopédia de Português - Neerlandês [em linha]. Porto: Porto Editora. [consult. 2022-01-19 17:38:16]. Disponível em

OUTROS EXEMPLOS DE USO

Os seguintes exemplos foram recolhidos da Base Terminológica da União Europeia (IATE) e não representam a opinião dos editores da infopedia.pt.
ATIVIDADE POLÍTICA, EDUCAÇÃO E COMUNICAÇÃO, ORGANIZAÇÕES INTERNACIONAIS
Protocolo que cria uma Comissão de Conciliação e de Bons Ofícios encarregada de encontrar a Solução para Diferendos que possam surgir entre os Estados Partes na Convenção relativa à Luta contra a Discriminação no campo do Ensino
Protocol tot instelling van een Commissie van verzoening en goede diensten belast met het zoeken van een oplossing voor geschillen, welke kunnen rijzen tussen staten die partij zijn bij het Verdrag nopens de bestrijding van discriminatie in het onderwijs
INDÚSTRIA
ocasionalmente surgem na ledeburite cristais de carboneto de vanádio
af en toe komen kleine kristallen vanadiumcarbide in het ledeburiet voor