abjurar
TEMPOS SIMPLES
INDICATIVO
Presente
| eu | abjuro |
| tu | abjuras |
| ele, ela, você | abjura |
| nós | abjuramos |
| vós | abjurais |
| eles, elas, vocês | abjuram |
Pretérito imperfeito
| eu | abjurava |
| tu | abjuravas |
| ele, ela, você | abjurava |
| nós | abjurávamos |
| vós | abjuráveis |
| eles, elas, vocês | abjuravam |
Pretérito perfeito
| eu | abjurei |
| tu | abjuraste |
| ele, ela, você | abjurou |
| nós | abjurámos |
| vós | abjurastes |
| eles, elas, vocês | abjuraram |
Pretérito mais-que-perfeito
| eu | abjurara |
| tu | abjuraras |
| ele, ela, você | abjurara |
| nós | abjuráramos |
| vós | abjuráreis |
| eles, elas, vocês | abjuraram |
Futuro
| eu | abjurarei |
| tu | abjurarás |
| ele, ela, você | abjurará |
| nós | abjuraremos |
| vós | abjurareis |
| eles, elas, vocês | abjurarão |
CONDICIONAL
Presente
| eu | abjuraria |
| tu | abjurarias |
| ele, ela, você | abjuraria |
| nós | abjuraríamos |
| vós | abjuraríeis |
| eles, elas, vocês | abjurariam |
CONJUNTIVO
Presente
| que eu | abjure |
| que tu | abjures |
| que ele, ela, você | abjure |
| que nós | abjuremos |
| que vós | abjureis |
| que eles, elas, vocês | abjurem |
Pretérito imperfeito
| se eu | abjurasse |
| se tu | abjurasses |
| se ele, ela, você | abjurasse |
| se nós | abjurássemos |
| se vós | abjurásseis |
| se eles, elas, vocês | abjurassem |
Futuro
| quando eu | abjurar |
| quando tu | abjurares |
| quando ele, ela, você | abjurar |
| quando nós | abjurarmos |
| quando vós | abjurardes |
| quando eles, elas, vocês | abjurarem |
IMPERATIVO
Presente
| abjura | tu |
| abjure | ele, ela, você |
| abjuremos | nós |
| abjurai | vós |
| abjurem | eles, elas, vocês |
Infinitivo pessoal
| eu | abjurar |
| tu | abjurares |
| ele, ela, você | abjurar |
| nós | abjurarmos |
| vós | abjurardes |
| eles, elas, vocês | abjurarem |
Infinitivo impessoal
| abjurar |
Gerúndio
| abjurando |
Particípio passado
| abjurado |
TEMPOS COMPOSTOS
INDICATIVO
Pretérito perfeito
| eu | tenho abjurado |
| tu | tens abjurado |
| ele, ela, você | tem abjurado |
| nós | temos abjurado |
| vós | tendes abjurado |
| eles, elas, vocês | têm abjurado |
Pretérito mais-que-perfeito
| eu | tinha abjurado |
| tu | tinhas abjurado |
| ele, ela, você | tinha abjurado |
| nós | tínhamos abjurado |
| vós | tínheis abjurado |
| eles, elas, vocês | tinham abjurado |
Futuro
| eu | terei abjurado |
| tu | terás abjurado |
| ele, ela, você | terá abjurado |
| nós | teremos abjurado |
| vós | tereis abjurado |
| eles, elas, vocês | terão abjurado |
CONDICIONAL
Pretérito
| eu | teria abjurado |
| tu | terias abjurado |
| ele, ela, você | teria abjurado |
| nós | teríamos abjurado |
| vós | teríeis abjurado |
| eles, elas, vocês | teriam abjurado |
CONJUNTIVO
Pretérito perfeito
| que eu | tenha abjurado |
| que tu | tenhas abjurado |
| que ele, ela, você | tenha abjurado |
| que nós | tenhamos abjurado |
| que vós | tenhais abjurado |
| que eles, elas, vocês | tenham abjurado |
Pretérito mais-que-perfeito
| se eu | tivesse abjurado |
| se tu | tivesses abjurado |
| se ele, ela, você | tivesse abjurado |
| se nós | tivéssemos abjurado |
| se vós | tivésseis abjurado |
| se eles, elas, vocês | tivessem abjurado |
Futuro
| quando eu | tiver abjurado |
| quando tu | tiveres abjurado |
| quando ele, ela, você | tiver abjurado |
| quando nós | tivermos abjurado |
| quando vós | tiverdes abjurado |
| quando eles, elas, vocês | tiverem abjurado |
Infinitivo pessoal
| eu | ter abjurado |
| tu | teres abjurado |
| ele, ela, você | ter abjurado |
| nós | termos abjurado |
| vós | terdes abjurado |
| eles, elas, vocês | terem abjurado |
Infinitivo impessoal
| ter abjurado |
Gerúndio
| tendo abjurado |
Partilhar
Como referenciar 
abjurar – no Dicionário infopédia de Verbos Portugueses [em linha]. Porto Editora. Disponível em https://www.infopedia.ptdicionarios/verbos-portugueses/abjurar [visualizado em 2026-06-04 12:52:45].