circunstanciar
TEMPOS SIMPLES
INDICATIVO
Presente
| eu | circunstancio |
| tu | circunstancias |
| ele, ela, você | circunstancia |
| nós | circunstanciamos |
| vós | circunstanciais |
| eles, elas, vocês | circunstanciam |
Pretérito imperfeito
| eu | circunstanciava |
| tu | circunstanciavas |
| ele, ela, você | circunstanciava |
| nós | circunstanciávamos |
| vós | circunstanciáveis |
| eles, elas, vocês | circunstanciavam |
Pretérito perfeito
| eu | circunstanciei |
| tu | circunstanciaste |
| ele, ela, você | circunstanciou |
| nós | circunstanciámos |
| vós | circunstanciastes |
| eles, elas, vocês | circunstanciaram |
Pretérito mais-que-perfeito
| eu | circunstanciara |
| tu | circunstanciaras |
| ele, ela, você | circunstanciara |
| nós | circunstanciáramos |
| vós | circunstanciáreis |
| eles, elas, vocês | circunstanciaram |
Futuro
| eu | circunstanciarei |
| tu | circunstanciarás |
| ele, ela, você | circunstanciará |
| nós | circunstanciaremos |
| vós | circunstanciareis |
| eles, elas, vocês | circunstanciarão |
CONDICIONAL
Presente
| eu | circunstanciaria |
| tu | circunstanciarias |
| ele, ela, você | circunstanciaria |
| nós | circunstanciaríamos |
| vós | circunstanciaríeis |
| eles, elas, vocês | circunstanciariam |
CONJUNTIVO
Presente
| que eu | circunstancie |
| que tu | circunstancies |
| que ele, ela, você | circunstancie |
| que nós | circunstanciemos |
| que vós | circunstancieis |
| que eles, elas, vocês | circunstanciem |
Pretérito imperfeito
| se eu | circunstanciasse |
| se tu | circunstanciasses |
| se ele, ela, você | circunstanciasse |
| se nós | circunstanciássemos |
| se vós | circunstanciásseis |
| se eles, elas, vocês | circunstanciassem |
Futuro
| quando eu | circunstanciar |
| quando tu | circunstanciares |
| quando ele, ela, você | circunstanciar |
| quando nós | circunstanciarmos |
| quando vós | circunstanciardes |
| quando eles, elas, vocês | circunstanciarem |
IMPERATIVO
Presente
| circunstancia | tu |
| circunstancie | ele, ela, você |
| circunstanciemos | nós |
| circunstanciai | vós |
| circunstanciem | eles, elas, vocês |
Infinitivo pessoal
| eu | circunstanciar |
| tu | circunstanciares |
| ele, ela, você | circunstanciar |
| nós | circunstanciarmos |
| vós | circunstanciardes |
| eles, elas, vocês | circunstanciarem |
Infinitivo impessoal
| circunstanciar |
Gerúndio
| circunstanciando |
Particípio passado
| circunstanciado |
TEMPOS COMPOSTOS
INDICATIVO
Pretérito perfeito
| eu | tenho circunstanciado |
| tu | tens circunstanciado |
| ele, ela, você | tem circunstanciado |
| nós | temos circunstanciado |
| vós | tendes circunstanciado |
| eles, elas, vocês | têm circunstanciado |
Pretérito mais-que-perfeito
| eu | tinha circunstanciado |
| tu | tinhas circunstanciado |
| ele, ela, você | tinha circunstanciado |
| nós | tínhamos circunstanciado |
| vós | tínheis circunstanciado |
| eles, elas, vocês | tinham circunstanciado |
Futuro
| eu | terei circunstanciado |
| tu | terás circunstanciado |
| ele, ela, você | terá circunstanciado |
| nós | teremos circunstanciado |
| vós | tereis circunstanciado |
| eles, elas, vocês | terão circunstanciado |
CONDICIONAL
Pretérito
| eu | teria circunstanciado |
| tu | terias circunstanciado |
| ele, ela, você | teria circunstanciado |
| nós | teríamos circunstanciado |
| vós | teríeis circunstanciado |
| eles, elas, vocês | teriam circunstanciado |
CONJUNTIVO
Pretérito perfeito
| que eu | tenha circunstanciado |
| que tu | tenhas circunstanciado |
| que ele, ela, você | tenha circunstanciado |
| que nós | tenhamos circunstanciado |
| que vós | tenhais circunstanciado |
| que eles, elas, vocês | tenham circunstanciado |
Pretérito mais-que-perfeito
| se eu | tivesse circunstanciado |
| se tu | tivesses circunstanciado |
| se ele, ela, você | tivesse circunstanciado |
| se nós | tivéssemos circunstanciado |
| se vós | tivésseis circunstanciado |
| se eles, elas, vocês | tivessem circunstanciado |
Futuro
| quando eu | tiver circunstanciado |
| quando tu | tiveres circunstanciado |
| quando ele, ela, você | tiver circunstanciado |
| quando nós | tivermos circunstanciado |
| quando vós | tiverdes circunstanciado |
| quando eles, elas, vocês | tiverem circunstanciado |
Infinitivo pessoal
| eu | ter circunstanciado |
| tu | teres circunstanciado |
| ele, ela, você | ter circunstanciado |
| nós | termos circunstanciado |
| vós | terdes circunstanciado |
| eles, elas, vocês | terem circunstanciado |
Infinitivo impessoal
| ter circunstanciado |
Gerúndio
| tendo circunstanciado |
Partilhar
Como referenciar 
circunstanciar – no Dicionário infopédia de Verbos Portugueses [em linha]. Porto Editora. Disponível em https://www.infopedia.ptdicionarios/verbos-portugueses/circunstanciar [visualizado em 2026-06-04 13:26:52].