-ata
sufixo nominal, de origem latina com passagem pelo italiano, que traduz a ideia de colecção ou tem sentido pejorativo (jogata; bailata; dançata)
abarca
sandália rústica cuja sola se ata ao peito do pé e/ou à perna por meio de tiras finas, usada sobretudo por camponeses na Idade Média
alabarca
sandália rústica cuja sola se ata ao peito do pé e/ou à perna por meio de tiras finas, usada sobretudo por camponeses na Idade Média
amarrilho
atilho com que se ata
arreata
corda ou tira de couro que se ata ao cabresto e com que se conduzem animais
ata
fruto da ateira
ata-finda
recurso poético do trovadorismo galaico-português que consiste em encadear sintacticamente e de forma ininterrupta os versos e as estrofes de uma composição
ata-pulgas
Osyris alba
atador
aquele que ata
atante
que ata
atá
andar ao atá
costal
pertencente ou relativo às costas ou costelas
cássia-branca
Osyris alba
engrenhamento
acto ou efeito de engrenhar
enleio
acto ou efeito de enlear(-se), de ligar(-se) ou enlaçar(-se)
estrigar
dividir o linho e atá-lo em estrigas
gamarra
correia que se ata da cilha ao bocal da cavalgadura para que ela não eleve muito a cabeça
guarda-peito
pele que o vaqueiro ata ao pescoço para resguardar o peito
jiribanda
correia que se ata da cilha ao bocal da cavalgadura para que ela não eleve muito a cabeça
ladriço
corda que ata o pé do cavalo ao travão
manojeiro
aquele que junta e ata os velos que os tosquiadores deixam no lugar onde tosquiam o gado
perneira
doença das vinhas
protector
que protege
rol
relação
sedela
fio resistente e pouco visível na água, com que se ata o anzol
soqueixo
ligadura que se ata por baixo do queixo
sândalo-branco
Santalum album
tamungão
indivíduo pertencente à antiga segunda classe da população indígena de Timor, que era a dos chefes de povoação e, na guerra, a dos comandantes de tropas (era inferior aos dató (nobres) e superior ao ema (povo) e aos ata e lutuum (escravos)