- Língua portuguesa
- Bilingues
- Verbos
Portugueses
in.ci.ta.dor 
ĩsitɐˈdor
ĩsitɐˈdor
favoritos
adjetivo
1.
παρακινητικός, παροτρυντικός, προτρεπτικός, παραινετικός
os gritos incitadores da multidão
οι παροτρυντικές φωνές του πλήθους
2.
υποκινητικός
nome masculino, feminino
1.
παρακινητής
2.
υποκινητής
açulada por aquele incitador, o povo revoltou-se
κεντρισμένος από εκείνο τον υποκινητή, ο λαός επαναστάστησε
Partilhar
Como referenciar 
incitador – no Dicionário infopédia de Português - Grego [em linha]. Porto Editora. Disponível em https://www.infopedia.ptdicionarios/portugues-grego/incitador [visualizado em 2026-08-07 04:21:01].
