- Língua portuguesa
- Bilingues
- Verbos
Portugueses
pon.ti.fi.car 
põtifiˈkar
põtifiˈkar
favoritos
verbo intransitivo
1.
αρχιερατεύω
o período em que esse papa pontificou
η περίοδος που αρχιεράτευσε αυτός ο πάπας
2.
χοροστατώ, προΐσταμαι
o bispo que pontificou à missa
ο επίσκοπος που χοροστάτησε στη λειτουργία
3.
figurado μεγαληγορώ
da maneira como pontificava, parecia querer convencer toda a gente
έτσι που μεγαληγορούσε, θαρρείς πως ήθελε να πείσει τους πάντες
4.
figurado επιβάλλομαι
habituado a mandar, julgava poder pontificar
συνηθισμένος καθώς ήταν να διατάζει, νόμιζε ότι μπορούσε να επιβληθεί
Partilhar
Como referenciar 
pontificar – no Dicionário infopédia de Português - Grego [em linha]. Porto Editora. Disponível em https://www.infopedia.ptdicionarios/portugues-grego/pontificar [visualizado em 2026-08-09 02:57:01].
