in.cum.bir
ĩkũˈbir
ĩkũˈbirverbo transitivo
(iemand) belasten (met)
verbo intransitivo
incumbir a alguém
iemands taak, iemands plicht zijn incumbir-se
verbo pronominal zich verplichten tot, op zich nemen
Outros exemplos de uso

Os seguintes exemplos foram recolhidos da Base Terminológica da União Europeia (IATE) e não representam a opinião dos editores da infopedia.pt.
- LAWincumbir a secção ou o juiz-relator de proceder às diligências de instruçãonlde kamer of de rechter-rapporteur met de uitvoering van de instructiemaatregelen belasten
Download IATE, European Union, 2023
Partilhar
Como referenciar 
incumbir – no Dicionário infopédia de Português - Neerlandês [em linha]. Porto Editora. Disponível em https://www.infopedia.ptdicionarios/portugues-neerlandes/incumbir [visualizado em 2026-06-21 04:45:52].
Outros exemplos de uso

Os seguintes exemplos foram recolhidos da Base Terminológica da União Europeia (IATE) e não representam a opinião dos editores da infopedia.pt.
- LAWincumbir a secção ou o juiz-relator de proceder às diligências de instruçãonlde kamer of de rechter-rapporteur met de uitvoering van de instructiemaatregelen belasten
Download IATE, European Union, 2023
Partilhar
Como referenciar 
incumbir – no Dicionário infopédia de Português - Neerlandês [em linha]. Porto Editora. Disponível em https://www.infopedia.ptdicionarios/portugues-neerlandes/incumbir [visualizado em 2026-06-21 04:45:52].