afanar
TEMPOS SIMPLES
INDICATIVO
Presente
| eu | afano |
| tu | afanas |
| ele, ela, você | afana |
| nós | afanamos |
| vós | afanais |
| eles, elas, vocês | afanam |
Pretérito imperfeito
| eu | afanava |
| tu | afanavas |
| ele, ela, você | afanava |
| nós | afanávamos |
| vós | afanáveis |
| eles, elas, vocês | afanavam |
Pretérito perfeito
| eu | afanei |
| tu | afanaste |
| ele, ela, você | afanou |
| nós | afanámos |
| vós | afanastes |
| eles, elas, vocês | afanaram |
Pretérito mais-que-perfeito
| eu | afanara |
| tu | afanaras |
| ele, ela, você | afanara |
| nós | afanáramos |
| vós | afanáreis |
| eles, elas, vocês | afanaram |
Futuro
| eu | afanarei |
| tu | afanarás |
| ele, ela, você | afanará |
| nós | afanaremos |
| vós | afanareis |
| eles, elas, vocês | afanarão |
CONDICIONAL
Presente
| eu | afanaria |
| tu | afanarias |
| ele, ela, você | afanaria |
| nós | afanaríamos |
| vós | afanaríeis |
| eles, elas, vocês | afanariam |
CONJUNTIVO
Presente
| que eu | afane |
| que tu | afanes |
| que ele, ela, você | afane |
| que nós | afanemos |
| que vós | afaneis |
| que eles, elas, vocês | afanem |
Pretérito imperfeito
| se eu | afanasse |
| se tu | afanasses |
| se ele, ela, você | afanasse |
| se nós | afanássemos |
| se vós | afanásseis |
| se eles, elas, vocês | afanassem |
Futuro
| quando eu | afanar |
| quando tu | afanares |
| quando ele, ela, você | afanar |
| quando nós | afanarmos |
| quando vós | afanardes |
| quando eles, elas, vocês | afanarem |
IMPERATIVO
Presente
| afana | tu |
| afane | ele, ela, você |
| afanemos | nós |
| afanai | vós |
| afanem | eles, elas, vocês |
Infinitivo pessoal
| eu | afanar |
| tu | afanares |
| ele, ela, você | afanar |
| nós | afanarmos |
| vós | afanardes |
| eles, elas, vocês | afanarem |
Infinitivo impessoal
| afanar |
Gerúndio
| afanando |
Particípio passado
| afanado |
TEMPOS COMPOSTOS
INDICATIVO
Pretérito perfeito
| eu | tenho afanado |
| tu | tens afanado |
| ele, ela, você | tem afanado |
| nós | temos afanado |
| vós | tendes afanado |
| eles, elas, vocês | têm afanado |
Pretérito mais-que-perfeito
| eu | tinha afanado |
| tu | tinhas afanado |
| ele, ela, você | tinha afanado |
| nós | tínhamos afanado |
| vós | tínheis afanado |
| eles, elas, vocês | tinham afanado |
Futuro
| eu | terei afanado |
| tu | terás afanado |
| ele, ela, você | terá afanado |
| nós | teremos afanado |
| vós | tereis afanado |
| eles, elas, vocês | terão afanado |
CONDICIONAL
Pretérito
| eu | teria afanado |
| tu | terias afanado |
| ele, ela, você | teria afanado |
| nós | teríamos afanado |
| vós | teríeis afanado |
| eles, elas, vocês | teriam afanado |
CONJUNTIVO
Pretérito perfeito
| que eu | tenha afanado |
| que tu | tenhas afanado |
| que ele, ela, você | tenha afanado |
| que nós | tenhamos afanado |
| que vós | tenhais afanado |
| que eles, elas, vocês | tenham afanado |
Pretérito mais-que-perfeito
| se eu | tivesse afanado |
| se tu | tivesses afanado |
| se ele, ela, você | tivesse afanado |
| se nós | tivéssemos afanado |
| se vós | tivésseis afanado |
| se eles, elas, vocês | tivessem afanado |
Futuro
| quando eu | tiver afanado |
| quando tu | tiveres afanado |
| quando ele, ela, você | tiver afanado |
| quando nós | tivermos afanado |
| quando vós | tiverdes afanado |
| quando eles, elas, vocês | tiverem afanado |
Infinitivo pessoal
| eu | ter afanado |
| tu | teres afanado |
| ele, ela, você | ter afanado |
| nós | termos afanado |
| vós | terdes afanado |
| eles, elas, vocês | terem afanado |
Infinitivo impessoal
| ter afanado |
Gerúndio
| tendo afanado |
Partilhar
Como referenciar 
afanar – no Dicionário infopédia de Verbos Portugueses [em linha]. Porto Editora. Disponível em https://www.infopedia.ptdicionarios/verbos-portugueses/afanar [visualizado em 2026-07-20 23:25:02].