aferirem
infinitivo pessoal do verbo aferir
aferir
TEMPOS SIMPLES
INDICATIVO
Presente
| eu | afiro |
| tu | aferes |
| ele, ela, você | afere |
| nós | aferimos |
| vós | aferis |
| eles, elas, vocês | aferem |
Pretérito imperfeito
| eu | aferia |
| tu | aferias |
| ele, ela, você | aferia |
| nós | aferíamos |
| vós | aferíeis |
| eles, elas, vocês | aferiam |
Pretérito perfeito
| eu | aferi |
| tu | aferiste |
| ele, ela, você | aferiu |
| nós | aferimos |
| vós | aferistes |
| eles, elas, vocês | aferiram |
Pretérito mais-que-perfeito
| eu | aferira |
| tu | aferiras |
| ele, ela, você | aferira |
| nós | aferíramos |
| vós | aferíreis |
| eles, elas, vocês | aferiram |
Futuro
| eu | aferirei |
| tu | aferirás |
| ele, ela, você | aferirá |
| nós | aferiremos |
| vós | aferireis |
| eles, elas, vocês | aferirão |
CONDICIONAL
Presente
| eu | aferiria |
| tu | aferirias |
| ele, ela, você | aferiria |
| nós | aferiríamos |
| vós | aferiríeis |
| eles, elas, vocês | afeririam |
CONJUNTIVO
Presente
| que eu | afira |
| que tu | afiras |
| que ele, ela, você | afira |
| que nós | afiramos |
| que vós | afirais |
| que eles, elas, vocês | afiram |
Pretérito imperfeito
| se eu | aferisse |
| se tu | aferisses |
| se ele, ela, você | aferisse |
| se nós | aferíssemos |
| se vós | aferísseis |
| se eles, elas, vocês | aferissem |
Futuro
| quando eu | aferir |
| quando tu | aferires |
| quando ele, ela, você | aferir |
| quando nós | aferirmos |
| quando vós | aferirdes |
| quando eles, elas, vocês | aferirem |
IMPERATIVO
Presente
| afere | tu |
| afira | ele, ela, você |
| afiramos | nós |
| aferi | vós |
| afiram | eles, elas, vocês |
Infinitivo pessoal
| eu | aferir |
| tu | aferires |
| ele, ela, você | aferir |
| nós | aferirmos |
| vós | aferirdes |
| eles, elas, vocês | aferirem |
Infinitivo impessoal
| aferir |
Gerúndio
| aferindo |
Particípio passado
| aferido |
TEMPOS COMPOSTOS
INDICATIVO
Pretérito perfeito
| eu | tenho aferido |
| tu | tens aferido |
| ele, ela, você | tem aferido |
| nós | temos aferido |
| vós | tendes aferido |
| eles, elas, vocês | têm aferido |
Pretérito mais-que-perfeito
| eu | tinha aferido |
| tu | tinhas aferido |
| ele, ela, você | tinha aferido |
| nós | tínhamos aferido |
| vós | tínheis aferido |
| eles, elas, vocês | tinham aferido |
Futuro
| eu | terei aferido |
| tu | terás aferido |
| ele, ela, você | terá aferido |
| nós | teremos aferido |
| vós | tereis aferido |
| eles, elas, vocês | terão aferido |
CONDICIONAL
Pretérito
| eu | teria aferido |
| tu | terias aferido |
| ele, ela, você | teria aferido |
| nós | teríamos aferido |
| vós | teríeis aferido |
| eles, elas, vocês | teriam aferido |
CONJUNTIVO
Pretérito perfeito
| que eu | tenha aferido |
| que tu | tenhas aferido |
| que ele, ela, você | tenha aferido |
| que nós | tenhamos aferido |
| que vós | tenhais aferido |
| que eles, elas, vocês | tenham aferido |
Pretérito mais-que-perfeito
| se eu | tivesse aferido |
| se tu | tivesses aferido |
| se ele, ela, você | tivesse aferido |
| se nós | tivéssemos aferido |
| se vós | tivésseis aferido |
| se eles, elas, vocês | tivessem aferido |
Futuro
| quando eu | tiver aferido |
| quando tu | tiveres aferido |
| quando ele, ela, você | tiver aferido |
| quando nós | tivermos aferido |
| quando vós | tiverdes aferido |
| quando eles, elas, vocês | tiverem aferido |
Infinitivo pessoal
| eu | ter aferido |
| tu | teres aferido |
| ele, ela, você | ter aferido |
| nós | termos aferido |
| vós | terdes aferido |
| eles, elas, vocês | terem aferido |
Infinitivo impessoal
| ter aferido |
Gerúndio
| tendo aferido |
Partilhar
Como referenciar 
aferirem – no Dicionário infopédia de Verbos Portugueses [em linha]. Porto Editora. Disponível em https://www.infopedia.ptdicionarios/verbos-portugueses/aferirem [visualizado em 2026-06-15 06:46:27].