ausentar-se
TEMPOS SIMPLES
INDICATIVO
Presente
| eu | ausento-me |
| tu | ausentas-te |
| ele, ela, você | ausenta-se |
| nós | ausentamo-nos |
| vós | ausentais-vos |
| eles, elas, vocês | ausentam-se |
Pretérito imperfeito
| eu | ausentava-me |
| tu | ausentavas-te |
| ele, ela, você | ausentava-se |
| nós | ausentávamo-nos |
| vós | ausentáveis-vos |
| eles, elas, vocês | ausentavam-se |
Pretérito perfeito
| eu | ausentei-me |
| tu | ausentaste-te |
| ele, ela, você | ausentou-se |
| nós | ausentámo-nos |
| vós | ausentastes-vos |
| eles, elas, vocês | ausentaram-se |
Pretérito mais-que-perfeito
| eu | ausentara-me |
| tu | ausentaras-te |
| ele, ela, você | ausentara-se |
| nós | ausentáramo-nos |
| vós | ausentáreis-vos |
| eles, elas, vocês | ausentaram-se |
Futuro
| eu | ausentar-me-ei |
| tu | ausentar-te-ás |
| ele, ela, você | ausentar-se-á |
| nós | ausentar-nos-emos |
| vós | ausentar-vos-eis |
| eles, elas, vocês | ausentar-se-ão |
CONDICIONAL
Presente
| eu | ausentar-me-ia |
| tu | ausentar-te-ias |
| ele, ela, você | ausentar-se-ia |
| nós | ausentar-nos-íamos |
| vós | ausentar-vos-íeis |
| eles, elas, vocês | ausentar-se-iam |
CONJUNTIVO
Presente
| que eu | me ausente |
| que tu | te ausentes |
| que ele, ela, você | se ausente |
| que nós | nos ausentemos |
| que vós | vos ausenteis |
| que eles, elas, vocês | se ausentem |
Pretérito imperfeito
| se eu | me ausentasse |
| se tu | te ausentasses |
| se ele, ela, você | se ausentasse |
| se nós | nos ausentássemos |
| se vós | vos ausentásseis |
| se eles, elas, vocês | se ausentassem |
Futuro
| quando eu | me ausentar |
| quando tu | te ausentares |
| quando ele, ela, você | se ausentar |
| quando nós | nos ausentarmos |
| quando vós | vos ausentardes |
| quando eles, elas, vocês | se ausentarem |
IMPERATIVO
Presente
| ausenta-te | tu |
| ausente-se | ele, ela, você |
| ausentemo-nos | nós |
| ausentai-vos | vós |
| ausentem-se | eles, elas, vocês |
Infinitivo pessoal
| eu | ausentar-me |
| tu | ausentares-te |
| ele, ela, você | ausentar-se |
| nós | ausentarmo-nos |
| vós | ausentardes-vos |
| eles, elas, vocês | ausentarem-se |
Infinitivo impessoal
| ausentar-se |
Gerúndio
| ausentando-se |
Particípio passado
| - |
TEMPOS COMPOSTOS
INDICATIVO
Pretérito perfeito
| eu | tenho-me ausentado |
| tu | tens-te ausentado |
| ele, ela, você | tem-se ausentado |
| nós | temo-nos ausentado |
| vós | tendes-vos ausentado |
| eles, elas, vocês | têm-se ausentado |
Pretérito mais-que-perfeito
| eu | tinha-me ausentado |
| tu | tinhas-te ausentado |
| ele, ela, você | tinha-se ausentado |
| nós | tínhamo-nos ausentado |
| vós | tínheis-vos ausentado |
| eles, elas, vocês | tinham-se ausentado |
Futuro
| eu | ter-me-ei ausentado |
| tu | ter-te-ás ausentado |
| ele, ela, você | ter-se-á ausentado |
| nós | ter-nos-emos ausentado |
| vós | ter-vos-eis ausentado |
| eles, elas, vocês | ter-se-ão ausentado |
CONDICIONAL
Pretérito
| eu | ter-me-ia ausentado |
| tu | ter-te-ias ausentado |
| ele, ela, você | ter-se-ia ausentado |
| nós | ter-nos-íamos ausentado |
| vós | ter-vos-íeis ausentado |
| eles, elas, vocês | ter-se-iam ausentado |
CONJUNTIVO
Pretérito perfeito
| que eu | me tenha ausentado |
| que tu | te tenhas ausentado |
| que ele, ela, você | se tenha ausentado |
| que nós | nos tenhamos ausentado |
| que vós | vos tenhais ausentado |
| que eles, elas, vocês | se tenham ausentado |
Pretérito mais-que-perfeito
| se eu | me tivesse ausentado |
| se tu | te tivesses ausentado |
| se ele, ela, você | se tivesse ausentado |
| se nós | nos tivéssemos ausentado |
| se vós | vos tivésseis ausentado |
| se eles, elas, vocês | se tivessem ausentado |
Futuro
| quando eu | me tiver ausentado |
| quando tu | te tiveres ausentado |
| quando ele, ela, você | se tiver ausentado |
| quando nós | nos tivermos ausentado |
| quando vós | vos tiverdes ausentado |
| quando eles, elas, vocês | se tiverem ausentado |
Infinitivo pessoal
| eu | ter-me ausentado |
| tu | teres-te ausentado |
| ele, ela, você | ter-se ausentado |
| nós | termo-nos ausentado |
| vós | terdes-vos ausentado |
| eles, elas, vocês | terem-se ausentado |
Infinitivo impessoal
| ter-se ausentado |
Gerúndio
| tendo-se ausentado |
Como usar o verbo
ausentar-se de / ausentar-se para
sair, desaparecer
- O avô ausentou-se de casa toda a manhã.
- O gerente ausentou-se para parte incerta.
Partilhar
Como referenciar 
ausentar-se – no Dicionário infopédia de Verbos Portugueses [em linha]. Porto Editora. Disponível em https://www.infopedia.ptdicionarios/verbos-portugueses/ausentar-se [visualizado em 2026-07-18 11:34:27].