confutar
TEMPOS SIMPLES
INDICATIVO
Presente
| eu | confuto |
| tu | confutas |
| ele, ela, você | confuta |
| nós | confutamos |
| vós | confutais |
| eles, elas, vocês | confutam |
Pretérito imperfeito
| eu | confutava |
| tu | confutavas |
| ele, ela, você | confutava |
| nós | confutávamos |
| vós | confutáveis |
| eles, elas, vocês | confutavam |
Pretérito perfeito
| eu | confutei |
| tu | confutaste |
| ele, ela, você | confutou |
| nós | confutámos |
| vós | confutastes |
| eles, elas, vocês | confutaram |
Pretérito mais-que-perfeito
| eu | confutara |
| tu | confutaras |
| ele, ela, você | confutara |
| nós | confutáramos |
| vós | confutáreis |
| eles, elas, vocês | confutaram |
Futuro
| eu | confutarei |
| tu | confutarás |
| ele, ela, você | confutará |
| nós | confutaremos |
| vós | confutareis |
| eles, elas, vocês | confutarão |
CONDICIONAL
Presente
| eu | confutaria |
| tu | confutarias |
| ele, ela, você | confutaria |
| nós | confutaríamos |
| vós | confutaríeis |
| eles, elas, vocês | confutariam |
CONJUNTIVO
Presente
| que eu | confute |
| que tu | confutes |
| que ele, ela, você | confute |
| que nós | confutemos |
| que vós | confuteis |
| que eles, elas, vocês | confutem |
Pretérito imperfeito
| se eu | confutasse |
| se tu | confutasses |
| se ele, ela, você | confutasse |
| se nós | confutássemos |
| se vós | confutásseis |
| se eles, elas, vocês | confutassem |
Futuro
| quando eu | confutar |
| quando tu | confutares |
| quando ele, ela, você | confutar |
| quando nós | confutarmos |
| quando vós | confutardes |
| quando eles, elas, vocês | confutarem |
IMPERATIVO
Presente
| confuta | tu |
| confute | ele, ela, você |
| confutemos | nós |
| confutai | vós |
| confutem | eles, elas, vocês |
Infinitivo pessoal
| eu | confutar |
| tu | confutares |
| ele, ela, você | confutar |
| nós | confutarmos |
| vós | confutardes |
| eles, elas, vocês | confutarem |
Infinitivo impessoal
| confutar |
Gerúndio
| confutando |
Particípio passado
| confutado |
TEMPOS COMPOSTOS
INDICATIVO
Pretérito perfeito
| eu | tenho confutado |
| tu | tens confutado |
| ele, ela, você | tem confutado |
| nós | temos confutado |
| vós | tendes confutado |
| eles, elas, vocês | têm confutado |
Pretérito mais-que-perfeito
| eu | tinha confutado |
| tu | tinhas confutado |
| ele, ela, você | tinha confutado |
| nós | tínhamos confutado |
| vós | tínheis confutado |
| eles, elas, vocês | tinham confutado |
Futuro
| eu | terei confutado |
| tu | terás confutado |
| ele, ela, você | terá confutado |
| nós | teremos confutado |
| vós | tereis confutado |
| eles, elas, vocês | terão confutado |
CONDICIONAL
Pretérito
| eu | teria confutado |
| tu | terias confutado |
| ele, ela, você | teria confutado |
| nós | teríamos confutado |
| vós | teríeis confutado |
| eles, elas, vocês | teriam confutado |
CONJUNTIVO
Pretérito perfeito
| que eu | tenha confutado |
| que tu | tenhas confutado |
| que ele, ela, você | tenha confutado |
| que nós | tenhamos confutado |
| que vós | tenhais confutado |
| que eles, elas, vocês | tenham confutado |
Pretérito mais-que-perfeito
| se eu | tivesse confutado |
| se tu | tivesses confutado |
| se ele, ela, você | tivesse confutado |
| se nós | tivéssemos confutado |
| se vós | tivésseis confutado |
| se eles, elas, vocês | tivessem confutado |
Futuro
| quando eu | tiver confutado |
| quando tu | tiveres confutado |
| quando ele, ela, você | tiver confutado |
| quando nós | tivermos confutado |
| quando vós | tiverdes confutado |
| quando eles, elas, vocês | tiverem confutado |
Infinitivo pessoal
| eu | ter confutado |
| tu | teres confutado |
| ele, ela, você | ter confutado |
| nós | termos confutado |
| vós | terdes confutado |
| eles, elas, vocês | terem confutado |
Infinitivo impessoal
| ter confutado |
Gerúndio
| tendo confutado |
Partilhar
Como referenciar 
confutar – no Dicionário infopédia de Verbos Portugueses [em linha]. Porto Editora. Disponível em https://www.infopedia.ptdicionarios/verbos-portugueses/confutar [visualizado em 2026-06-04 11:35:05].