convolar
TEMPOS SIMPLES
INDICATIVO
Presente
| eu | convolo |
| tu | convolas |
| ele, ela, você | convola |
| nós | convolamos |
| vós | convolais |
| eles, elas, vocês | convolam |
Pretérito imperfeito
| eu | convolava |
| tu | convolavas |
| ele, ela, você | convolava |
| nós | convolávamos |
| vós | convoláveis |
| eles, elas, vocês | convolavam |
Pretérito perfeito
| eu | convolei |
| tu | convolaste |
| ele, ela, você | convolou |
| nós | convolámos |
| vós | convolastes |
| eles, elas, vocês | convolaram |
Pretérito mais-que-perfeito
| eu | convolara |
| tu | convolaras |
| ele, ela, você | convolara |
| nós | convoláramos |
| vós | convoláreis |
| eles, elas, vocês | convolaram |
Futuro
| eu | convolarei |
| tu | convolarás |
| ele, ela, você | convolará |
| nós | convolaremos |
| vós | convolareis |
| eles, elas, vocês | convolarão |
CONDICIONAL
Presente
| eu | convolaria |
| tu | convolarias |
| ele, ela, você | convolaria |
| nós | convolaríamos |
| vós | convolaríeis |
| eles, elas, vocês | convolariam |
CONJUNTIVO
Presente
| que eu | convole |
| que tu | convoles |
| que ele, ela, você | convole |
| que nós | convolemos |
| que vós | convoleis |
| que eles, elas, vocês | convolem |
Pretérito imperfeito
| se eu | convolasse |
| se tu | convolasses |
| se ele, ela, você | convolasse |
| se nós | convolássemos |
| se vós | convolásseis |
| se eles, elas, vocês | convolassem |
Futuro
| quando eu | convolar |
| quando tu | convolares |
| quando ele, ela, você | convolar |
| quando nós | convolarmos |
| quando vós | convolardes |
| quando eles, elas, vocês | convolarem |
IMPERATIVO
Presente
| convola | tu |
| convole | ele, ela, você |
| convolemos | nós |
| convolai | vós |
| convolem | eles, elas, vocês |
Infinitivo pessoal
| eu | convolar |
| tu | convolares |
| ele, ela, você | convolar |
| nós | convolarmos |
| vós | convolardes |
| eles, elas, vocês | convolarem |
Infinitivo impessoal
| convolar |
Gerúndio
| convolando |
Particípio passado
| convolado |
TEMPOS COMPOSTOS
INDICATIVO
Pretérito perfeito
| eu | tenho convolado |
| tu | tens convolado |
| ele, ela, você | tem convolado |
| nós | temos convolado |
| vós | tendes convolado |
| eles, elas, vocês | têm convolado |
Pretérito mais-que-perfeito
| eu | tinha convolado |
| tu | tinhas convolado |
| ele, ela, você | tinha convolado |
| nós | tínhamos convolado |
| vós | tínheis convolado |
| eles, elas, vocês | tinham convolado |
Futuro
| eu | terei convolado |
| tu | terás convolado |
| ele, ela, você | terá convolado |
| nós | teremos convolado |
| vós | tereis convolado |
| eles, elas, vocês | terão convolado |
CONDICIONAL
Pretérito
| eu | teria convolado |
| tu | terias convolado |
| ele, ela, você | teria convolado |
| nós | teríamos convolado |
| vós | teríeis convolado |
| eles, elas, vocês | teriam convolado |
CONJUNTIVO
Pretérito perfeito
| que eu | tenha convolado |
| que tu | tenhas convolado |
| que ele, ela, você | tenha convolado |
| que nós | tenhamos convolado |
| que vós | tenhais convolado |
| que eles, elas, vocês | tenham convolado |
Pretérito mais-que-perfeito
| se eu | tivesse convolado |
| se tu | tivesses convolado |
| se ele, ela, você | tivesse convolado |
| se nós | tivéssemos convolado |
| se vós | tivésseis convolado |
| se eles, elas, vocês | tivessem convolado |
Futuro
| quando eu | tiver convolado |
| quando tu | tiveres convolado |
| quando ele, ela, você | tiver convolado |
| quando nós | tivermos convolado |
| quando vós | tiverdes convolado |
| quando eles, elas, vocês | tiverem convolado |
Infinitivo pessoal
| eu | ter convolado |
| tu | teres convolado |
| ele, ela, você | ter convolado |
| nós | termos convolado |
| vós | terdes convolado |
| eles, elas, vocês | terem convolado |
Infinitivo impessoal
| ter convolado |
Gerúndio
| tendo convolado |
Partilhar
Como referenciar 
convolar – no Dicionário infopédia de Verbos Portugueses [em linha]. Porto Editora. Disponível em https://www.infopedia.ptdicionarios/verbos-portugueses/convolar [visualizado em 2026-07-19 15:31:41].