dibular
TEMPOS SIMPLES
INDICATIVO
Presente
| eu | dibulo |
| tu | dibulas |
| ele, ela, você | dibula |
| nós | dibulamos |
| vós | dibulais |
| eles, elas, vocês | dibulam |
Pretérito imperfeito
| eu | dibulava |
| tu | dibulavas |
| ele, ela, você | dibulava |
| nós | dibulávamos |
| vós | dibuláveis |
| eles, elas, vocês | dibulavam |
Pretérito perfeito
| eu | dibulei |
| tu | dibulaste |
| ele, ela, você | dibulou |
| nós | dibulámos |
| vós | dibulastes |
| eles, elas, vocês | dibularam |
Pretérito mais-que-perfeito
| eu | dibulara |
| tu | dibularas |
| ele, ela, você | dibulara |
| nós | dibuláramos |
| vós | dibuláreis |
| eles, elas, vocês | dibularam |
Futuro
| eu | dibularei |
| tu | dibularás |
| ele, ela, você | dibulará |
| nós | dibularemos |
| vós | dibulareis |
| eles, elas, vocês | dibularão |
CONDICIONAL
Presente
| eu | dibularia |
| tu | dibularias |
| ele, ela, você | dibularia |
| nós | dibularíamos |
| vós | dibularíeis |
| eles, elas, vocês | dibulariam |
CONJUNTIVO
Presente
| que eu | dibule |
| que tu | dibules |
| que ele, ela, você | dibule |
| que nós | dibulemos |
| que vós | dibuleis |
| que eles, elas, vocês | dibulem |
Pretérito imperfeito
| se eu | dibulasse |
| se tu | dibulasses |
| se ele, ela, você | dibulasse |
| se nós | dibulássemos |
| se vós | dibulásseis |
| se eles, elas, vocês | dibulassem |
Futuro
| quando eu | dibular |
| quando tu | dibulares |
| quando ele, ela, você | dibular |
| quando nós | dibularmos |
| quando vós | dibulardes |
| quando eles, elas, vocês | dibularem |
IMPERATIVO
Presente
| dibula | tu |
| dibule | ele, ela, você |
| dibulemos | nós |
| dibulai | vós |
| dibulem | eles, elas, vocês |
Infinitivo pessoal
| eu | dibular |
| tu | dibulares |
| ele, ela, você | dibular |
| nós | dibularmos |
| vós | dibulardes |
| eles, elas, vocês | dibularem |
Infinitivo impessoal
| dibular |
Gerúndio
| dibulando |
Particípio passado
| dibulado |
TEMPOS COMPOSTOS
INDICATIVO
Pretérito perfeito
| eu | tenho dibulado |
| tu | tens dibulado |
| ele, ela, você | tem dibulado |
| nós | temos dibulado |
| vós | tendes dibulado |
| eles, elas, vocês | têm dibulado |
Pretérito mais-que-perfeito
| eu | tinha dibulado |
| tu | tinhas dibulado |
| ele, ela, você | tinha dibulado |
| nós | tínhamos dibulado |
| vós | tínheis dibulado |
| eles, elas, vocês | tinham dibulado |
Futuro
| eu | terei dibulado |
| tu | terás dibulado |
| ele, ela, você | terá dibulado |
| nós | teremos dibulado |
| vós | tereis dibulado |
| eles, elas, vocês | terão dibulado |
CONDICIONAL
Pretérito
| eu | teria dibulado |
| tu | terias dibulado |
| ele, ela, você | teria dibulado |
| nós | teríamos dibulado |
| vós | teríeis dibulado |
| eles, elas, vocês | teriam dibulado |
CONJUNTIVO
Pretérito perfeito
| que eu | tenha dibulado |
| que tu | tenhas dibulado |
| que ele, ela, você | tenha dibulado |
| que nós | tenhamos dibulado |
| que vós | tenhais dibulado |
| que eles, elas, vocês | tenham dibulado |
Pretérito mais-que-perfeito
| se eu | tivesse dibulado |
| se tu | tivesses dibulado |
| se ele, ela, você | tivesse dibulado |
| se nós | tivéssemos dibulado |
| se vós | tivésseis dibulado |
| se eles, elas, vocês | tivessem dibulado |
Futuro
| quando eu | tiver dibulado |
| quando tu | tiveres dibulado |
| quando ele, ela, você | tiver dibulado |
| quando nós | tivermos dibulado |
| quando vós | tiverdes dibulado |
| quando eles, elas, vocês | tiverem dibulado |
Infinitivo pessoal
| eu | ter dibulado |
| tu | teres dibulado |
| ele, ela, você | ter dibulado |
| nós | termos dibulado |
| vós | terdes dibulado |
| eles, elas, vocês | terem dibulado |
Infinitivo impessoal
| ter dibulado |
Gerúndio
| tendo dibulado |
Partilhar
Como referenciar 
dibular – no Dicionário infopédia de Verbos Portugueses [em linha]. Porto Editora. Disponível em https://www.infopedia.ptdicionarios/verbos-portugueses/dibular [visualizado em 2026-07-19 12:02:05].