encorajar
TEMPOS SIMPLES
INDICATIVO
Presente
| eu | encorajo |
| tu | encorajas |
| ele, ela, você | encoraja |
| nós | encorajamos |
| vós | encorajais |
| eles, elas, vocês | encorajam |
Pretérito imperfeito
| eu | encorajava |
| tu | encorajavas |
| ele, ela, você | encorajava |
| nós | encorajávamos |
| vós | encorajáveis |
| eles, elas, vocês | encorajavam |
Pretérito perfeito
| eu | encorajei |
| tu | encorajaste |
| ele, ela, você | encorajou |
| nós | encorajámos |
| vós | encorajastes |
| eles, elas, vocês | encorajaram |
Pretérito mais-que-perfeito
| eu | encorajara |
| tu | encorajaras |
| ele, ela, você | encorajara |
| nós | encorajáramos |
| vós | encorajáreis |
| eles, elas, vocês | encorajaram |
Futuro
| eu | encorajarei |
| tu | encorajarás |
| ele, ela, você | encorajará |
| nós | encorajaremos |
| vós | encorajareis |
| eles, elas, vocês | encorajarão |
CONDICIONAL
Presente
| eu | encorajaria |
| tu | encorajarias |
| ele, ela, você | encorajaria |
| nós | encorajaríamos |
| vós | encorajaríeis |
| eles, elas, vocês | encorajariam |
CONJUNTIVO
Presente
| que eu | encoraje |
| que tu | encorajes |
| que ele, ela, você | encoraje |
| que nós | encorajemos |
| que vós | encorajeis |
| que eles, elas, vocês | encorajem |
Pretérito imperfeito
| se eu | encorajasse |
| se tu | encorajasses |
| se ele, ela, você | encorajasse |
| se nós | encorajássemos |
| se vós | encorajásseis |
| se eles, elas, vocês | encorajassem |
Futuro
| quando eu | encorajar |
| quando tu | encorajares |
| quando ele, ela, você | encorajar |
| quando nós | encorajarmos |
| quando vós | encorajardes |
| quando eles, elas, vocês | encorajarem |
IMPERATIVO
Presente
| encoraja | tu |
| encoraje | ele, ela, você |
| encorajemos | nós |
| encorajai | vós |
| encorajem | eles, elas, vocês |
Infinitivo pessoal
| eu | encorajar |
| tu | encorajares |
| ele, ela, você | encorajar |
| nós | encorajarmos |
| vós | encorajardes |
| eles, elas, vocês | encorajarem |
Infinitivo impessoal
| encorajar |
Gerúndio
| encorajando |
Particípio passado
| encorajado |
TEMPOS COMPOSTOS
INDICATIVO
Pretérito perfeito
| eu | tenho encorajado |
| tu | tens encorajado |
| ele, ela, você | tem encorajado |
| nós | temos encorajado |
| vós | tendes encorajado |
| eles, elas, vocês | têm encorajado |
Pretérito mais-que-perfeito
| eu | tinha encorajado |
| tu | tinhas encorajado |
| ele, ela, você | tinha encorajado |
| nós | tínhamos encorajado |
| vós | tínheis encorajado |
| eles, elas, vocês | tinham encorajado |
Futuro
| eu | terei encorajado |
| tu | terás encorajado |
| ele, ela, você | terá encorajado |
| nós | teremos encorajado |
| vós | tereis encorajado |
| eles, elas, vocês | terão encorajado |
CONDICIONAL
Pretérito
| eu | teria encorajado |
| tu | terias encorajado |
| ele, ela, você | teria encorajado |
| nós | teríamos encorajado |
| vós | teríeis encorajado |
| eles, elas, vocês | teriam encorajado |
CONJUNTIVO
Pretérito perfeito
| que eu | tenha encorajado |
| que tu | tenhas encorajado |
| que ele, ela, você | tenha encorajado |
| que nós | tenhamos encorajado |
| que vós | tenhais encorajado |
| que eles, elas, vocês | tenham encorajado |
Pretérito mais-que-perfeito
| se eu | tivesse encorajado |
| se tu | tivesses encorajado |
| se ele, ela, você | tivesse encorajado |
| se nós | tivéssemos encorajado |
| se vós | tivésseis encorajado |
| se eles, elas, vocês | tivessem encorajado |
Futuro
| quando eu | tiver encorajado |
| quando tu | tiveres encorajado |
| quando ele, ela, você | tiver encorajado |
| quando nós | tivermos encorajado |
| quando vós | tiverdes encorajado |
| quando eles, elas, vocês | tiverem encorajado |
Infinitivo pessoal
| eu | ter encorajado |
| tu | teres encorajado |
| ele, ela, você | ter encorajado |
| nós | termos encorajado |
| vós | terdes encorajado |
| eles, elas, vocês | terem encorajado |
Infinitivo impessoal
| ter encorajado |
Gerúndio
| tendo encorajado |
Como usar o verbo
encorajar(-se)
estimular, animar
- As suas palavras tinham o condão de encorajar o povo.
encorajar(-se) a
incitar
- O avô encorajou-o a partir.
encorajar(-se) com
entusiasmar
- Os membros da equipa encorajaram-se com incitamentos à vitória.
encorajar(-se) para
alentar
- Os mestres encorajaram-no para o desafio seguinte.
Partilhar
Como referenciar 
encorajar – no Dicionário infopédia de Verbos Portugueses [em linha]. Porto Editora. Disponível em https://www.infopedia.ptdicionarios/verbos-portugueses/encorajar [visualizado em 2026-07-04 21:16:11].