espanta
Presente do Indicativo do verbo espantar
Imperativo do verbo espantar
espantar
TEMPOS SIMPLES
INDICATIVO
Presente
| eu | espanto |
| tu | espantas |
| ele, ela, você | espanta |
| nós | espantamos |
| vós | espantais |
| eles, elas, vocês | espantam |
Pretérito imperfeito
| eu | espantava |
| tu | espantavas |
| ele, ela, você | espantava |
| nós | espantávamos |
| vós | espantáveis |
| eles, elas, vocês | espantavam |
Pretérito perfeito
| eu | espantei |
| tu | espantaste |
| ele, ela, você | espantou |
| nós | espantámos |
| vós | espantastes |
| eles, elas, vocês | espantaram |
Pretérito mais-que-perfeito
| eu | espantara |
| tu | espantaras |
| ele, ela, você | espantara |
| nós | espantáramos |
| vós | espantáreis |
| eles, elas, vocês | espantaram |
Futuro
| eu | espantarei |
| tu | espantarás |
| ele, ela, você | espantará |
| nós | espantaremos |
| vós | espantareis |
| eles, elas, vocês | espantarão |
CONDICIONAL
Presente
| eu | espantaria |
| tu | espantarias |
| ele, ela, você | espantaria |
| nós | espantaríamos |
| vós | espantaríeis |
| eles, elas, vocês | espantariam |
CONJUNTIVO
Presente
| que eu | espante |
| que tu | espantes |
| que ele, ela, você | espante |
| que nós | espantemos |
| que vós | espanteis |
| que eles, elas, vocês | espantem |
Pretérito imperfeito
| se eu | espantasse |
| se tu | espantasses |
| se ele, ela, você | espantasse |
| se nós | espantássemos |
| se vós | espantásseis |
| se eles, elas, vocês | espantassem |
Futuro
| quando eu | espantar |
| quando tu | espantares |
| quando ele, ela, você | espantar |
| quando nós | espantarmos |
| quando vós | espantardes |
| quando eles, elas, vocês | espantarem |
IMPERATIVO
Presente
| espanta | tu |
| espante | ele, ela, você |
| espantemos | nós |
| espantai | vós |
| espantem | eles, elas, vocês |
Infinitivo pessoal
| eu | espantar |
| tu | espantares |
| ele, ela, você | espantar |
| nós | espantarmos |
| vós | espantardes |
| eles, elas, vocês | espantarem |
Infinitivo impessoal
| espantar |
Gerúndio
| espantando |
Particípio passado
| espantado |
TEMPOS COMPOSTOS
INDICATIVO
Pretérito perfeito
| eu | tenho espantado |
| tu | tens espantado |
| ele, ela, você | tem espantado |
| nós | temos espantado |
| vós | tendes espantado |
| eles, elas, vocês | têm espantado |
Pretérito mais-que-perfeito
| eu | tinha espantado |
| tu | tinhas espantado |
| ele, ela, você | tinha espantado |
| nós | tínhamos espantado |
| vós | tínheis espantado |
| eles, elas, vocês | tinham espantado |
Futuro
| eu | terei espantado |
| tu | terás espantado |
| ele, ela, você | terá espantado |
| nós | teremos espantado |
| vós | tereis espantado |
| eles, elas, vocês | terão espantado |
CONDICIONAL
Pretérito
| eu | teria espantado |
| tu | terias espantado |
| ele, ela, você | teria espantado |
| nós | teríamos espantado |
| vós | teríeis espantado |
| eles, elas, vocês | teriam espantado |
CONJUNTIVO
Pretérito perfeito
| que eu | tenha espantado |
| que tu | tenhas espantado |
| que ele, ela, você | tenha espantado |
| que nós | tenhamos espantado |
| que vós | tenhais espantado |
| que eles, elas, vocês | tenham espantado |
Pretérito mais-que-perfeito
| se eu | tivesse espantado |
| se tu | tivesses espantado |
| se ele, ela, você | tivesse espantado |
| se nós | tivéssemos espantado |
| se vós | tivésseis espantado |
| se eles, elas, vocês | tivessem espantado |
Futuro
| quando eu | tiver espantado |
| quando tu | tiveres espantado |
| quando ele, ela, você | tiver espantado |
| quando nós | tivermos espantado |
| quando vós | tiverdes espantado |
| quando eles, elas, vocês | tiverem espantado |
Infinitivo pessoal
| eu | ter espantado |
| tu | teres espantado |
| ele, ela, você | ter espantado |
| nós | termos espantado |
| vós | terdes espantado |
| eles, elas, vocês | terem espantado |
Infinitivo impessoal
| ter espantado |
Gerúndio
| tendo espantado |
Como usar o verbo
espantar(-se)
alvoroçar
- Temos de andar devagarinho e em silêncio para não espantar a caça.
espantar(-se) a
admirar-se
- Espantei-me ao ver que não estava lá ninguém.
espantar(-se) com / espantar(-se) de / espantar(-se) por
surpreender-se
- Na festa, ela espantou-se com tanto luxo.
- No exame, espantou-se de saber tanto.
- O corredor espantou-se de/por ser o primeiro a chegar à meta.
Partilhar
Como referenciar 
espanta – no Dicionário infopédia de Verbos Portugueses [em linha]. Porto Editora. Disponível em https://www.infopedia.ptdicionarios/verbos-portugueses/espanta [visualizado em 2026-06-16 04:47:00].