exortado
particípio passado do verbo exortar
exortar
TEMPOS SIMPLES
INDICATIVO
Presente
| eu | exorto |
| tu | exortas |
| ele, ela, você | exorta |
| nós | exortamos |
| vós | exortais |
| eles, elas, vocês | exortam |
Pretérito imperfeito
| eu | exortava |
| tu | exortavas |
| ele, ela, você | exortava |
| nós | exortávamos |
| vós | exortáveis |
| eles, elas, vocês | exortavam |
Pretérito perfeito
| eu | exortei |
| tu | exortaste |
| ele, ela, você | exortou |
| nós | exortámos |
| vós | exortastes |
| eles, elas, vocês | exortaram |
Pretérito mais-que-perfeito
| eu | exortara |
| tu | exortaras |
| ele, ela, você | exortara |
| nós | exortáramos |
| vós | exortáreis |
| eles, elas, vocês | exortaram |
Futuro
| eu | exortarei |
| tu | exortarás |
| ele, ela, você | exortará |
| nós | exortaremos |
| vós | exortareis |
| eles, elas, vocês | exortarão |
CONDICIONAL
Presente
| eu | exortaria |
| tu | exortarias |
| ele, ela, você | exortaria |
| nós | exortaríamos |
| vós | exortaríeis |
| eles, elas, vocês | exortariam |
CONJUNTIVO
Presente
| que eu | exorte |
| que tu | exortes |
| que ele, ela, você | exorte |
| que nós | exortemos |
| que vós | exorteis |
| que eles, elas, vocês | exortem |
Pretérito imperfeito
| se eu | exortasse |
| se tu | exortasses |
| se ele, ela, você | exortasse |
| se nós | exortássemos |
| se vós | exortásseis |
| se eles, elas, vocês | exortassem |
Futuro
| quando eu | exortar |
| quando tu | exortares |
| quando ele, ela, você | exortar |
| quando nós | exortarmos |
| quando vós | exortardes |
| quando eles, elas, vocês | exortarem |
IMPERATIVO
Presente
| exorta | tu |
| exorte | ele, ela, você |
| exortemos | nós |
| exortai | vós |
| exortem | eles, elas, vocês |
Infinitivo pessoal
| eu | exortar |
| tu | exortares |
| ele, ela, você | exortar |
| nós | exortarmos |
| vós | exortardes |
| eles, elas, vocês | exortarem |
Infinitivo impessoal
| exortar |
Gerúndio
| exortando |
Particípio passado
| exortado |
TEMPOS COMPOSTOS
INDICATIVO
Pretérito perfeito
| eu | tenho exortado |
| tu | tens exortado |
| ele, ela, você | tem exortado |
| nós | temos exortado |
| vós | tendes exortado |
| eles, elas, vocês | têm exortado |
Pretérito mais-que-perfeito
| eu | tinha exortado |
| tu | tinhas exortado |
| ele, ela, você | tinha exortado |
| nós | tínhamos exortado |
| vós | tínheis exortado |
| eles, elas, vocês | tinham exortado |
Futuro
| eu | terei exortado |
| tu | terás exortado |
| ele, ela, você | terá exortado |
| nós | teremos exortado |
| vós | tereis exortado |
| eles, elas, vocês | terão exortado |
CONDICIONAL
Pretérito
| eu | teria exortado |
| tu | terias exortado |
| ele, ela, você | teria exortado |
| nós | teríamos exortado |
| vós | teríeis exortado |
| eles, elas, vocês | teriam exortado |
CONJUNTIVO
Pretérito perfeito
| que eu | tenha exortado |
| que tu | tenhas exortado |
| que ele, ela, você | tenha exortado |
| que nós | tenhamos exortado |
| que vós | tenhais exortado |
| que eles, elas, vocês | tenham exortado |
Pretérito mais-que-perfeito
| se eu | tivesse exortado |
| se tu | tivesses exortado |
| se ele, ela, você | tivesse exortado |
| se nós | tivéssemos exortado |
| se vós | tivésseis exortado |
| se eles, elas, vocês | tivessem exortado |
Futuro
| quando eu | tiver exortado |
| quando tu | tiveres exortado |
| quando ele, ela, você | tiver exortado |
| quando nós | tivermos exortado |
| quando vós | tiverdes exortado |
| quando eles, elas, vocês | tiverem exortado |
Infinitivo pessoal
| eu | ter exortado |
| tu | teres exortado |
| ele, ela, você | ter exortado |
| nós | termos exortado |
| vós | terdes exortado |
| eles, elas, vocês | terem exortado |
Infinitivo impessoal
| ter exortado |
Gerúndio
| tendo exortado |
Como usar o verbo
exortar a
incitar, encorajar
- É preciso exortar à concórdia entre os povos.
Partilhar
Como referenciar 
exortado – no Dicionário infopédia de Verbos Portugueses [em linha]. Porto Editora. Disponível em https://www.infopedia.ptdicionarios/verbos-portugueses/exortado [visualizado em 2026-06-22 07:08:59].