exultar
TEMPOS SIMPLES
INDICATIVO
Presente
| eu | exulto |
| tu | exultas |
| ele, ela, você | exulta |
| nós | exultamos |
| vós | exultais |
| eles, elas, vocês | exultam |
Pretérito imperfeito
| eu | exultava |
| tu | exultavas |
| ele, ela, você | exultava |
| nós | exultávamos |
| vós | exultáveis |
| eles, elas, vocês | exultavam |
Pretérito perfeito
| eu | exultei |
| tu | exultaste |
| ele, ela, você | exultou |
| nós | exultámos |
| vós | exultastes |
| eles, elas, vocês | exultaram |
Pretérito mais-que-perfeito
| eu | exultara |
| tu | exultaras |
| ele, ela, você | exultara |
| nós | exultáramos |
| vós | exultáreis |
| eles, elas, vocês | exultaram |
Futuro
| eu | exultarei |
| tu | exultarás |
| ele, ela, você | exultará |
| nós | exultaremos |
| vós | exultareis |
| eles, elas, vocês | exultarão |
CONDICIONAL
Presente
| eu | exultaria |
| tu | exultarias |
| ele, ela, você | exultaria |
| nós | exultaríamos |
| vós | exultaríeis |
| eles, elas, vocês | exultariam |
CONJUNTIVO
Presente
| que eu | exulte |
| que tu | exultes |
| que ele, ela, você | exulte |
| que nós | exultemos |
| que vós | exulteis |
| que eles, elas, vocês | exultem |
Pretérito imperfeito
| se eu | exultasse |
| se tu | exultasses |
| se ele, ela, você | exultasse |
| se nós | exultássemos |
| se vós | exultásseis |
| se eles, elas, vocês | exultassem |
Futuro
| quando eu | exultar |
| quando tu | exultares |
| quando ele, ela, você | exultar |
| quando nós | exultarmos |
| quando vós | exultardes |
| quando eles, elas, vocês | exultarem |
IMPERATIVO
Presente
| exulta | tu |
| exulte | ele, ela, você |
| exultemos | nós |
| exultai | vós |
| exultem | eles, elas, vocês |
Infinitivo pessoal
| eu | exultar |
| tu | exultares |
| ele, ela, você | exultar |
| nós | exultarmos |
| vós | exultardes |
| eles, elas, vocês | exultarem |
Infinitivo impessoal
| exultar |
Gerúndio
| exultando |
Particípio passado
| exultado |
TEMPOS COMPOSTOS
INDICATIVO
Pretérito perfeito
| eu | tenho exultado |
| tu | tens exultado |
| ele, ela, você | tem exultado |
| nós | temos exultado |
| vós | tendes exultado |
| eles, elas, vocês | têm exultado |
Pretérito mais-que-perfeito
| eu | tinha exultado |
| tu | tinhas exultado |
| ele, ela, você | tinha exultado |
| nós | tínhamos exultado |
| vós | tínheis exultado |
| eles, elas, vocês | tinham exultado |
Futuro
| eu | terei exultado |
| tu | terás exultado |
| ele, ela, você | terá exultado |
| nós | teremos exultado |
| vós | tereis exultado |
| eles, elas, vocês | terão exultado |
CONDICIONAL
Pretérito
| eu | teria exultado |
| tu | terias exultado |
| ele, ela, você | teria exultado |
| nós | teríamos exultado |
| vós | teríeis exultado |
| eles, elas, vocês | teriam exultado |
CONJUNTIVO
Pretérito perfeito
| que eu | tenha exultado |
| que tu | tenhas exultado |
| que ele, ela, você | tenha exultado |
| que nós | tenhamos exultado |
| que vós | tenhais exultado |
| que eles, elas, vocês | tenham exultado |
Pretérito mais-que-perfeito
| se eu | tivesse exultado |
| se tu | tivesses exultado |
| se ele, ela, você | tivesse exultado |
| se nós | tivéssemos exultado |
| se vós | tivésseis exultado |
| se eles, elas, vocês | tivessem exultado |
Futuro
| quando eu | tiver exultado |
| quando tu | tiveres exultado |
| quando ele, ela, você | tiver exultado |
| quando nós | tivermos exultado |
| quando vós | tiverdes exultado |
| quando eles, elas, vocês | tiverem exultado |
Infinitivo pessoal
| eu | ter exultado |
| tu | teres exultado |
| ele, ela, você | ter exultado |
| nós | termos exultado |
| vós | terdes exultado |
| eles, elas, vocês | terem exultado |
Infinitivo impessoal
| ter exultado |
Gerúndio
| tendo exultado |
Como usar o verbo
exultar de / exultar com
alegrar-se
- Exultou de alegria ao saber a nota do teste.
- O avô exultou com a notícia do nascimento do neto.
Partilhar
Como referenciar 
exultar – no Dicionário infopédia de Verbos Portugueses [em linha]. Porto Editora. Disponível em https://www.infopedia.ptdicionarios/verbos-portugueses/exultar [visualizado em 2026-07-08 02:20:15].