obfirmar
TEMPOS SIMPLES
INDICATIVO
Presente
| eu | obfirmo |
| tu | obfirmas |
| ele, ela, você | obfirma |
| nós | obfirmamos |
| vós | obfirmais |
| eles, elas, vocês | obfirmam |
Pretérito imperfeito
| eu | obfirmava |
| tu | obfirmavas |
| ele, ela, você | obfirmava |
| nós | obfirmávamos |
| vós | obfirmáveis |
| eles, elas, vocês | obfirmavam |
Pretérito perfeito
| eu | obfirmei |
| tu | obfirmaste |
| ele, ela, você | obfirmou |
| nós | obfirmámos |
| vós | obfirmastes |
| eles, elas, vocês | obfirmaram |
Pretérito mais-que-perfeito
| eu | obfirmara |
| tu | obfirmaras |
| ele, ela, você | obfirmara |
| nós | obfirmáramos |
| vós | obfirmáreis |
| eles, elas, vocês | obfirmaram |
Futuro
| eu | obfirmarei |
| tu | obfirmarás |
| ele, ela, você | obfirmará |
| nós | obfirmaremos |
| vós | obfirmareis |
| eles, elas, vocês | obfirmarão |
CONDICIONAL
Presente
| eu | obfirmaria |
| tu | obfirmarias |
| ele, ela, você | obfirmaria |
| nós | obfirmaríamos |
| vós | obfirmaríeis |
| eles, elas, vocês | obfirmariam |
CONJUNTIVO
Presente
| que eu | obfirme |
| que tu | obfirmes |
| que ele, ela, você | obfirme |
| que nós | obfirmemos |
| que vós | obfirmeis |
| que eles, elas, vocês | obfirmem |
Pretérito imperfeito
| se eu | obfirmasse |
| se tu | obfirmasses |
| se ele, ela, você | obfirmasse |
| se nós | obfirmássemos |
| se vós | obfirmásseis |
| se eles, elas, vocês | obfirmassem |
Futuro
| quando eu | obfirmar |
| quando tu | obfirmares |
| quando ele, ela, você | obfirmar |
| quando nós | obfirmarmos |
| quando vós | obfirmardes |
| quando eles, elas, vocês | obfirmarem |
IMPERATIVO
Presente
| obfirma | tu |
| obfirme | ele, ela, você |
| obfirmemos | nós |
| obfirmai | vós |
| obfirmem | eles, elas, vocês |
Infinitivo pessoal
| eu | obfirmar |
| tu | obfirmares |
| ele, ela, você | obfirmar |
| nós | obfirmarmos |
| vós | obfirmardes |
| eles, elas, vocês | obfirmarem |
Infinitivo impessoal
| obfirmar |
Gerúndio
| obfirmando |
Particípio passado
| obfirmado |
TEMPOS COMPOSTOS
INDICATIVO
Pretérito perfeito
| eu | tenho obfirmado |
| tu | tens obfirmado |
| ele, ela, você | tem obfirmado |
| nós | temos obfirmado |
| vós | tendes obfirmado |
| eles, elas, vocês | têm obfirmado |
Pretérito mais-que-perfeito
| eu | tinha obfirmado |
| tu | tinhas obfirmado |
| ele, ela, você | tinha obfirmado |
| nós | tínhamos obfirmado |
| vós | tínheis obfirmado |
| eles, elas, vocês | tinham obfirmado |
Futuro
| eu | terei obfirmado |
| tu | terás obfirmado |
| ele, ela, você | terá obfirmado |
| nós | teremos obfirmado |
| vós | tereis obfirmado |
| eles, elas, vocês | terão obfirmado |
CONDICIONAL
Pretérito
| eu | teria obfirmado |
| tu | terias obfirmado |
| ele, ela, você | teria obfirmado |
| nós | teríamos obfirmado |
| vós | teríeis obfirmado |
| eles, elas, vocês | teriam obfirmado |
CONJUNTIVO
Pretérito perfeito
| que eu | tenha obfirmado |
| que tu | tenhas obfirmado |
| que ele, ela, você | tenha obfirmado |
| que nós | tenhamos obfirmado |
| que vós | tenhais obfirmado |
| que eles, elas, vocês | tenham obfirmado |
Pretérito mais-que-perfeito
| se eu | tivesse obfirmado |
| se tu | tivesses obfirmado |
| se ele, ela, você | tivesse obfirmado |
| se nós | tivéssemos obfirmado |
| se vós | tivésseis obfirmado |
| se eles, elas, vocês | tivessem obfirmado |
Futuro
| quando eu | tiver obfirmado |
| quando tu | tiveres obfirmado |
| quando ele, ela, você | tiver obfirmado |
| quando nós | tivermos obfirmado |
| quando vós | tiverdes obfirmado |
| quando eles, elas, vocês | tiverem obfirmado |
Infinitivo pessoal
| eu | ter obfirmado |
| tu | teres obfirmado |
| ele, ela, você | ter obfirmado |
| nós | termos obfirmado |
| vós | terdes obfirmado |
| eles, elas, vocês | terem obfirmado |
Infinitivo impessoal
| ter obfirmado |
Gerúndio
| tendo obfirmado |
Partilhar
Como referenciar 
obfirmar – no Dicionário infopédia de Verbos Portugueses [em linha]. Porto Editora. Disponível em https://www.infopedia.ptdicionarios/verbos-portugueses/obfirmar [visualizado em 2026-07-21 04:40:08].