obstará
Futuro do Indicativo do verbo obstar
obstar
TEMPOS SIMPLES
INDICATIVO
Presente
| eu | obsto |
| tu | obstas |
| ele, ela, você | obsta |
| nós | obstamos |
| vós | obstais |
| eles, elas, vocês | obstam |
Pretérito imperfeito
| eu | obstava |
| tu | obstavas |
| ele, ela, você | obstava |
| nós | obstávamos |
| vós | obstáveis |
| eles, elas, vocês | obstavam |
Pretérito perfeito
| eu | obstei |
| tu | obstaste |
| ele, ela, você | obstou |
| nós | obstámos |
| vós | obstastes |
| eles, elas, vocês | obstaram |
Pretérito mais-que-perfeito
| eu | obstara |
| tu | obstaras |
| ele, ela, você | obstara |
| nós | obstáramos |
| vós | obstáreis |
| eles, elas, vocês | obstaram |
Futuro
| eu | obstarei |
| tu | obstarás |
| ele, ela, você | obstará |
| nós | obstaremos |
| vós | obstareis |
| eles, elas, vocês | obstarão |
CONDICIONAL
Presente
| eu | obstaria |
| tu | obstarias |
| ele, ela, você | obstaria |
| nós | obstaríamos |
| vós | obstaríeis |
| eles, elas, vocês | obstariam |
CONJUNTIVO
Presente
| que eu | obste |
| que tu | obstes |
| que ele, ela, você | obste |
| que nós | obstemos |
| que vós | obsteis |
| que eles, elas, vocês | obstem |
Pretérito imperfeito
| se eu | obstasse |
| se tu | obstasses |
| se ele, ela, você | obstasse |
| se nós | obstássemos |
| se vós | obstásseis |
| se eles, elas, vocês | obstassem |
Futuro
| quando eu | obstar |
| quando tu | obstares |
| quando ele, ela, você | obstar |
| quando nós | obstarmos |
| quando vós | obstardes |
| quando eles, elas, vocês | obstarem |
IMPERATIVO
Presente
| obsta | tu |
| obste | ele, ela, você |
| obstemos | nós |
| obstai | vós |
| obstem | eles, elas, vocês |
Infinitivo pessoal
| eu | obstar |
| tu | obstares |
| ele, ela, você | obstar |
| nós | obstarmos |
| vós | obstardes |
| eles, elas, vocês | obstarem |
Infinitivo impessoal
| obstar |
Gerúndio
| obstando |
Particípio passado
| obstado |
TEMPOS COMPOSTOS
INDICATIVO
Pretérito perfeito
| eu | tenho obstado |
| tu | tens obstado |
| ele, ela, você | tem obstado |
| nós | temos obstado |
| vós | tendes obstado |
| eles, elas, vocês | têm obstado |
Pretérito mais-que-perfeito
| eu | tinha obstado |
| tu | tinhas obstado |
| ele, ela, você | tinha obstado |
| nós | tínhamos obstado |
| vós | tínheis obstado |
| eles, elas, vocês | tinham obstado |
Futuro
| eu | terei obstado |
| tu | terás obstado |
| ele, ela, você | terá obstado |
| nós | teremos obstado |
| vós | tereis obstado |
| eles, elas, vocês | terão obstado |
CONDICIONAL
Pretérito
| eu | teria obstado |
| tu | terias obstado |
| ele, ela, você | teria obstado |
| nós | teríamos obstado |
| vós | teríeis obstado |
| eles, elas, vocês | teriam obstado |
CONJUNTIVO
Pretérito perfeito
| que eu | tenha obstado |
| que tu | tenhas obstado |
| que ele, ela, você | tenha obstado |
| que nós | tenhamos obstado |
| que vós | tenhais obstado |
| que eles, elas, vocês | tenham obstado |
Pretérito mais-que-perfeito
| se eu | tivesse obstado |
| se tu | tivesses obstado |
| se ele, ela, você | tivesse obstado |
| se nós | tivéssemos obstado |
| se vós | tivésseis obstado |
| se eles, elas, vocês | tivessem obstado |
Futuro
| quando eu | tiver obstado |
| quando tu | tiveres obstado |
| quando ele, ela, você | tiver obstado |
| quando nós | tivermos obstado |
| quando vós | tiverdes obstado |
| quando eles, elas, vocês | tiverem obstado |
Infinitivo pessoal
| eu | ter obstado |
| tu | teres obstado |
| ele, ela, você | ter obstado |
| nós | termos obstado |
| vós | terdes obstado |
| eles, elas, vocês | terem obstado |
Infinitivo impessoal
| ter obstado |
Gerúndio
| tendo obstado |
Como usar o verbo
obstar a / obstar a que
impedir
- Ninguém pode obstar a esta decisão.
- Nada obsta a que se publique esta obra.
Partilhar
Como referenciar 
obstará – no Dicionário infopédia de Verbos Portugueses [em linha]. Porto Editora. Disponível em https://www.infopedia.ptdicionarios/verbos-portugueses/obstará [visualizado em 2026-06-06 12:01:00].