- Língua portuguesa
- Bilingues
- Verbos
Portugueses
em.bir.rar 
ẽbiˈʀar
ẽbiˈʀar
favoritos
verbo intransitivo
1.
πεισμώνω
embirrou que era assim, e ninguém o fez mudar de opinião
πείσμωσε ότι ήταν έτσι, και κανείς δεν του άλλαξε τη γνώμη
é uma pessoa que embirra facilmente
είναι άνθρωπος που πεισμώνει εύκολα
quando ele embirra, não há nada a fazer
όταν πεισμώνει, δεν μπορείς να κάνεις τίποτα
2.
αντιπαθώ [com, -], αποστρέφομαι [com, -]
embirro com pessoas forretas
αντιπαθώ τους τσιγγούνηδες ανθρώπους
embirrou com aquele professor
αντιπάθησε εκείνο τον καθηγητή
3.
αντιπαθώ [com, -], αποστρέφομαι [com, -], απεχθάνομαι [com, -]
embirra com a falta de asseio
απεχθάνεται την έλλειψη καθαριότητας
embirra que o coloquem perante factos consumados
αντιπαθεί να τον θέσουν προ τετελεσμένων γεγονότων
embirrou com aquela disciplina e não estudava nada
αντιπάθησε εκείνο το μάθημα και δεν διάβαζε καθόλου
4.
τσιγκλώ [com, -], συνερίζομαι [com, -], ξεσυνερίζομαι [com, -]
lá por estares chateado, não deves embirrar com ele
μόνο και μόνο επειδή είσαι τσαντισμένος, δεν πρέπει να τον συνερίζεσαι
tem prazer em embirrar com toda a gente
βρίσκει ευχαρίστηση στο να τσιγκλάει τους πάντες
Partilhar
Como referenciar 
embirrar – no Dicionário infopédia de Português - Grego [em linha]. Porto Editora. Disponível em https://www.infopedia.ptdicionarios/portugues-grego/embirrar [visualizado em 2026-06-09 17:07:16].
