- Língua portuguesa
- Bilingues
- Verbos
Portugueses
ru.gir 
ʀuˈʒir
ʀuˈʒir
favoritos
verbo intransitivo
1.
βρυχώμαι, βρυχιέμαι
o carro passou como um bólide, com o motor a rugir
το αμάξι πέρασε σαν βολίδα, με τον κινητήρα να βρυχάται
os leões rugem
τα λιοντάρια βρυχώνται
«rua!», rugiu ele
"έξω!", βρυχήθηκε εκείνος
2.
figurado βρυχώμαι, λυσσομανώ, θεριεύω
a tempestade rugia
η θύελλα θερίευε
o mar rugia
η θάλασσα λυσσομανούσε
3.
θροΐζω
a seda dos vestidos rugia
το μετάξι των φουστανιών θρόιζε
Partilhar
Como referenciar 
rugir – no Dicionário infopédia de Português - Grego [em linha]. Porto Editora. Disponível em https://www.infopedia.ptdicionarios/portugues-grego/rugir [visualizado em 2026-07-05 01:00:39].
