- Língua portuguesa
- Bilingues
- Verbos
Portugueses
gri.tar 
ɡriˈtar
ɡriˈtar
favoritos
verbo intransitivo
1.
ουρλιάζω, κραυγάζω, φωνάζω, ξεφωνίζω
a fúria dele era tal, que se pôs a gritar
ο οργή του ήταν τέτοια, που βάλθηκε να φωνάζει
ele não fala, grita
αυτός δεν μιλάει, φωνάζει
gritar de medo
ουρλιάζω από το φόβο
gritei com a intenção de te chamar
κραύγασα με σκοπό να σε φωνάξω
2.
φωνάζω
gritei-lhe que precisava de ajuda
του φώναξα ότι χρειαζόμουν βοήθεια
«vem cá!», gritou ele
"έλα εδώ!", φώναξε αυτός
verbo transitivo
1.
φωνάζω
gritar uma ordem
φωνάζω μια διαταγή
gritei-lhe a minha morada
του φώναξα τη διεύθυνσή μου
2.
βάζω τις φωνές [com, με], φωνάζω [com, σε]
está sempre a gritar com os filhos
βάζει συνέχεια τις φωνές στα παιδιά της
não grites comigo!
μην φωνάζεις σ' εμένα!
um patrão que se farta de gritar com o pessoal
ένα αφεντικό που φωνάζει πολύ στο προσωπικό
3.
φωνάζω [por, -]
ela gritou pelo amigo, mas este não a ouviu
φώναξε τον φίλο της, μα αυτός δεν την άκουσε
4.
φωνάζω [por, για]
gritar por melhores salários
φωνάζω για καλύτερα μεροκάματα
gritar por socorro
φωνάζω για βοήθεια
Partilhar
Como referenciar 
gritar – no Dicionário infopédia de Português - Grego [em linha]. Porto Editora. Disponível em https://www.infopedia.ptdicionarios/portugues-grego/gritar [visualizado em 2026-07-26 05:17:10].
