- Língua portuguesa
- Bilingues
- Verbos
Portugueses
su.fo.car 
sufuˈkar
sufuˈkar
favoritos
verbo transitivo
1.
πνίγω, αποπνίγω literário
não pôde desprender-se daquele abraço que o sufocava
δεν μπόρεσε να ελευθερωθεί από εκείνη την αγκαλιά που τον έπνιγε
2.
πνίγω
o calor da fornalha sufocava-nos
η ζέστη από το καμίνι μας έπνιγε
uma crise de asma, que o sufocava
μια κρίση άσθματος, που τον έπνιγε
3.
figurado καταπνίγω, στραγγαλίζω
era um ambiente que sufocava as crianças
ήταν ένα περιβάλλον που κατέπνιγε τα παιδιά
sufocar a livre expressão (de alguém)
καταπνίγω την ελευθερία έκφρασης (κάποιου)
sufocar sentimentos
στραγγαλίζω συναισθήματα
sufocar uma revolta
στραγγαλίζω μια εξέγερση
verbo intransitivo
1.
ασφυκτιώ, πνίγομαι
o calor era tal, que eu sufocava
η ζέστη ήταν τόση πολλή, που ασφυκτιούσα
sentia-se sufocar
ένιωθε να πνίγεται
tinha crises que o faziam sufocar
είχε κρίσεις που τον έκαναν να ασφυκτιά
2.
figurado ασφυκτιώ, καταπνίγομαι
meio autoritário, onde qualquer tentativa de se exprimir sufocava
αυταρχικό περιβάλλον, όπου κάθε προσπάθειά του να εκφραστεί καταπνιγόταν
Partilhar
Como referenciar 
sufocar – no Dicionário infopédia de Português - Grego [em linha]. Porto Editora. Disponível em https://www.infopedia.ptdicionarios/portugues-grego/sufocar [visualizado em 2026-07-03 15:55:20].
